Enkele of dubbele aanhalingstekens?

Aanhalingstekens gebruik je bijvoorbeeld in de volgende gevallen:

  • Bij een letterlijk citaat (geschreven of gesproken)
  • Bij een citaat binnen een citaat
  • Bij zelfbedachte woorden
  • Om aan te geven dat een woord niet in de letterlijke betekenis wordt gebruikt
  • Bij titels (van bijvoorbeeld boeken of workshops)

Er zijn geen eenduidige regels voor wanneer je dubbele en wanneer je enkele
aanhalingstekens gebruikt
.

Net als het Genootschap Onze Taal ga ik zelf altijd uit van dubbele aanhalingstekens bij letterlijke citaten en enkele in alle andere gevallen. Dus:

  • Hij zei: “Dat doe ik wel even voor je.” (letterlijk citaat)
  • Hij zei: “Ze zei ‘meneer’ tegen me!” (citaat binnen een citaat)
  • Ik noem mijn kinderen vaak ‘spoenken’. (zelfbedacht woord)
  • Dat is nogal een ‘hot’ item. (niet-letterlijke betekenis)
  • Zij geeft de workshop ‘Beter schrijven’. (titel)

Je kunt ervoor kiezen om alleen enkele aanhalingstekens te gebruiken. Dat schijnt modern te zijn ;-). Een ander voordeel kan zijn dat het rustiger oogt.

Maar eigenlijk ‘mag’ dus alles. Aan jou de keuze! Zorg er alleen voor als je eenmaal gekozen hebt, dat je die keuze ook consequent toepast in al je teksten.

 

This entry was posted in Tips and tagged , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.